De Rotterdamse Lloyd

Het is al een poosje geleden dat honderden 'mailboten' de zeven zeeën van onze aardbol bevoeren. De een nog groter, fraaier of luxueuzer dan de ander.

Varende zeepaleizen, waaronder die van onze nationale scheepvaartmaatschappijen, als de Stoomvaart Maatschappij Nederland, De Rotterdamse Lloyd en de Koninklijke Paketvaart Maatschappij. Om er enkele schepen van de Rotterdamse Lloyd te noemen de Indrapoera, Baloeran en de Dempo.
Wie over het Indië van vroeger spreekt, denkt daarbij ook aan deze schepen, die onverbrekelijk met 'Tempo Doeloe' verbonden zijn. Het waren immers deze schepen die gedurende vele decennia een wekelijkse lijndienst Nederland-Indië onderhielden; als ware de 'navelstreng' met het vaderland vormend.

Mijn opa Kortland werkte als meubelmaker bij de Rotterdamse Lloyd.
Hij vertelde me weleens wat hij zoal op zijn werk deed, zoals het met de hand politoeren (glanzend maken) van de houten wanden, in de salons van deze luxe schepen. Hier waren ze dagen zo niet weken meebezig. Hij klom op tot voorman. Toen zijn superieur zijn promotie aan hem bekend maakte, sprak mijn opa: "Ik dank U voor het vertrouwen dat U in mij stelt".
Mijn opa gaf veel om formaliteiten. Als hij afscheid nam van de visite, op zijn verjaardag bijvoorbeeld, dan zei hij, onder een stevige handdruk, 'bedankt voor de belangstelling'.
Mijn vader kon deze uitspraak allerminst waarderen en siste dan tegen mijn moeder; "zoiets doe je alleen op een begrafenis, dat zeg je toch niet tegen je eigen zoon."

Johannes Kortland (1887-1972)