De crisistijd

De wereld in 1929: Het fanatisme neemt toe, zowel links als rechts, omdat de democratie in menig opzicht faalt. In Italië hadden we Benito Mussolini en in ons buurland Duitsland keerde de National-Sozialistische Deutsche Arbeiter Partei zich tegen de democratie onder leiding van Adolf Hitler.

Er heerst grote werkeloosheid in de omringende landen en bij ons in Nederland. Werkelozen, zogenaamde steuntrekkers, kregen een wekelijkse uitkering van zo'n fl 19,- waar een heel gezin van moest leven.
Zo ver ik me kan herinneren kwam onze familie in die jaren er redelijk goed vanaf.

Mijn vader werkte na zijn schoolopleiding als jongste bediende bij een handelsmaatschappij in Rotterdam, mijn moeder had een opleiding voor coupeuse (naaister) gedaan en werkte "in het maat" bij het warenhuis de Bijenkorff. Betergesitueerde Rotterdamse dames lieten zich door mijn nog jeugdige 'moeder' een passende japon aanmeten.

In zijn vrije tijd was mijn vader vaak te vinden bij het vliegveld Waalhaven, waar de vliegtuigfabriek van Frits Koolhoven gevestigd was. Daar keek hij naar het opstijgen en het landen van de vliegmachines.
Ik wil niet zeggen dat mijn vader een vliegtuigfanaticus was, maar het boeide hem enorm en het zal wel een jongensdroom van hem geweest zijn om eens, met lederen jack, cap en stofbril, achter de stuurknuppel van zo'n eenmotorige tweedekker te zitten.

Mijn overgrootvader Johannes, die van het spoor en de orgeltjes, overleed in 1930.

Zijn zoon Arie, de broer van mijn grootvader, een jaar later op een leeftijd van slechts 45 jaar.

Arie Kortland (1886-1931)

In 1937 trad de dochter van koningin Wilhelmina, Juliana in het huwelijk met Bernhard, prins van Lippe-Biesterfeld en mijn tante Mien (Jacomijntje) trouwde in 1938 met Frederik Gerrit Mink (1912- 1985), mijn latere oom Freek.
Zij kregen drie kinderen, twee dochters en een zoon.

De verschrikkelijke 10 minuten >