Tootsie
en Meis
juni
2001
Guusje
zit buiten en komt alleen binnen om te eten, te slapen en als ze van mij
binnen moet komen.
Natuurlijk, het is voor poezenbegrippen best lekker weer buiten, zo in
juni, niet te warm en niet te koud.
Het heeft echter een andere reden dat onze Guusje liever buiten zit.
Tootsie en Meis!
Tootsie en Meis zijn poezen die sinds een goeie week bij ons zijn komen
wonen.
Ik zal
ze even aan jullie voorstellen, daar hebben we als eerste Amerrykoon Tootsie.
Zij komt uit Amerika en is twee jaar oud, echt een scheet van een poes,
ze is lief en erg aanhankelijk.
Tootsie is een Maine Coon (Amerikaanse boskat) en heeft bij de fokker
twee nestjes met kittens gekregen.
Om het ras zuiver te houden zit haar taak er bij de fokker op, en zodoende
woont ze nu bij ons thuis, hetgeen we heel plezierig vinden.
En dan hebben we kleuter Sweet Honey, die wij Meis noemen, omdat Sweety
voor mij niet goed uit te spreken is.
Meis is eveneens een Maine Coon van een half jaar oud, een echte boef,
zoals dat bij die leeftijd hoort, maar ook zij is heel lief, een echte
knuffellaar.
Vanochtend zat Meis op de vensterbank in de woonkamer, ik mag wel zeggen,
te pronken. Ja, onze buurtjes zullen wel denken.
|
|
Tootsie,
ook wel Tante Toetie genoemd, verstaat de kunst om in het niets te verdwijnen,
terwijl ze alleen op onze benedenverdieping mag komen.
In het begin zochten we naar haar, maar tegen het eind van de middag komt
ze vanzelf weer te voorschijn, zodat we onze zoektocht nu maar laten.
Ondanks dat Tootsie beslist niet klein is, en ze moet nog zelfs een stukje
groter worden, weet ze zich heel klein te maken, waardoor ze zich in kleine
hoekjes kan ophouden.
Guusje
vind het maar zo, zo, maar het begint al te wennen.
Toots en Meis moeten ook aan onze manieren wennen, één van
die manieren is dat wij 's nachts slapen, zo ook onze Guus, zij beide
daarintegen vonden het zeer amusant om midden in de nacht te gaan spelen.
Guusje was daar wakker van geworden en dacht, kom ik doe mee, en zo renden
drie poesen door het benedenhuis.
Over de bank en de stoelen van de woonkamer en natuurlijk ook over ons
bed in de slaapkamer, waar wij trachten enige nachtrust te genieten, welnu
vergeet dat maar.
Vanochtend
gaf ik Guusje in de keuken een bakje eten, Whiskas sardines, daar houdt
ze zo van, en ondanks dat Guusje bescheiden en netjes eet hoorde Meis,
die over een uitstekend gehoor beschikt, het smikkelen van onze Guus.
Daar komt ze de keuken in gelopen, duwt Guusje bij haar etensbakje vandaan,
en begint vervolgens te eten.
Guusje kijkt geïrriteerd, maar blaast en gromt niet meer, iets wat
ze in de eerste dagen tegen Tootsie en Meis wel deed.
Ik geef haar een ander bakje eten en zet dat samen met Guusje op het aanrecht.
En Meis die kan eten, met grote happen wordt het bakje leeg gegeten, wat
kan die poes eten zeg.
Ja, Guus het is even wennen, maar komt wel goed, denk je niet?
|