Het badkamerraam

april 2002

 

HET raam

Als ik 's morgens klaar ben in de badkamer, die op de begane grond is, open ik het raampje om de frisse buitenlucht binnen te laten. De vochtige lucht, die naar zeep en deodorant ruikt, geef ik daardoor de gelegenheid geeft naar buiten te stromen. Vraagje, hoe weet de frisse buitenlucht nu dat hij in mijn badkamer moet stromen en de vochtige binnenlucht naar buiten? Ik ga de badkamer uit de slaapkamer in om mij van de nodige kledingstukken te voorzien. Ik neem aan dat de meeste buren, uitzonderingen daar gelaten, mij het liefst gekleed door het huis zien gaan.

Terwijl ik mij aan het aankleden ben komt Guusje de slaapkamer binnengelopen. neem ook een pels joh!Zij kijkt mij aan met een blik van: 'zielig waarom neem je dan ook geen pels'. Ergens heeft ze gelijk wat zou het niet makkelijk zijn 's morgens na het opstaan gewoon een borstel door je vacht te halen en klaar is kees. De deur van de badkamer staat een iets wat open om de poezen doorgang te verlenen om naar de daar geplaatste kattenbak te gaan. Nu komen ook Toots en Meis binnen. Ook zij kijken mij aan. Het gehele poezengezelschap gaat nu de badkamer in. Dat ze met zijn alle gebruik van de kattenbak moeten maken lijkt mij sterk. Laat staan dat ze zich uitgebreid gaan douchen. Dan na ongeveer vijf minuten hoor ik een vreemd geluid, wat ik niet één twee drie kan thuisbrengen. Ik kijk om mij heen en probeer al luisterend er achter te komen wat en waar het vreemde geluid vandaan komt. Rits, rats hoor ik telkens weer. Dan schiet mij iets te binnen. Guusje is een echte buitenkat de twee andere, Tootsie en Meis zijn beide poezen die misschien wel graag buiten zouden komen, maar omdat het raskatten zijn, ik het hun verboden heb. Rits, rats klink het weer. Dan denk ik aan het openstaande badkamerraam. Snel begeef ik mij naar de badkamer, daar zijn in ieder geval geen poezen meer aanwezig. Ik ga naar het openstaande raam en dan zie ik dat Guusje triomfantelijk midden in de tuin staat. Toots kijkt nieuwsgierig om zich heen en Meis probeert via de klimop, die langs het badkamerraam groeit, zich weer in veiligheid te brengen. Gauw het huis weer in weg van die enge buitenwereld. Ik haast mij naar de tuindeur van de keuken om het poezenvolk weer naar binnen te laten. Meis doet nog een verwoede poging om naar binnen te klimmen. Rits, rats.
Dan ziet ze dat Toots naar binnen rent en volgt dat voorbeeld, Guusje in verbijstering buiten achterlatend. Nu zijn we met ze allen buiten om leuke dingen te gaan doen, denkt Guusje, en nu rennen jullie alweer naar binnen. Gauw maar wat eten voor de schrik vinden beide en draaien om mij heen. Dat was weer een heel avontuur.

welk boek moest je hebben?ff zoeken hoorhelaas, we kunnen het niet vinden...

De trouwe lezers van Guusjes homepage kunnen zich wellicht één van de eerste verhalen herinneren. Guusje klom toen overal op ook op de beide boekenkasten in de woonkamer. Meis doet dat nu ook maar dan in de slaapkamer. Daar staat, zoals bij de meeste mensen thuis een linnenkast. Die van ons telt zes schuifdeuren, drie grote beneden en drie kleinere boven. Als je bovenop de linnenkast zit kan je heel gemakkelijk met één van je pootjes deze deurtjes openschuiven. Hierna hang je op je kop naar beneden waarna je het aanwezige textiel met beide pootjes gemakkelijk met uitgestoken nagels uit de kast op de grond kan gooien. Als je er dan wat plaats heb gemaakt kan je als je geluk heb in het kastje gaan zitten en dat is natuurlijk dikke pret. Meestal lukt het net niet en dan hang je als poes met je voorpoten aan de kast wat niet al te plezierig is. Hierna laat je je in ware doodsverachting maar naar beneden vallen en meestal komt je dan wel weer op je pootjes terecht. Dat is per slot van rekening des kattens. Ja Meis, ik hou mijn hart al weer vast wat je volgende ontdekking zal zijn.

deurtje open...even rekken...oei, bijna te ver