Het kamikazemuisje

Zie ik het nu goed, loopt daar iets van de vitrinekast naar hoek van de kamer? Meis komt geïnteresseerd aangelopen, inspecteert eerst de vitrinekast en vervolgens loopt ze al snuffelend naar de hoek. Blijft daar enige tijd zitten maar komt tot het besluit wat anders te gaan doen.
Eerst twijfel ik, maar komt dan tot de conclusie dat er iets geweest moest zijn. Waarom zou anders Meis er dan op afgelopen zijn. We vergeten 'het' maar weer om ons met allerlei anderen zaken bezig te houden.

De volgende dag zit ik op mijn gemak in de kamer en Tootsie zit al pratend naast mij. Toots heeft het over van alle, alleen ik versta slechts miauw, waaw, prrrr en dergelijke. Ik antwoord uiteraard terug met, ha Tootsie en dag meisje. Ze zal wel denken hij begrijpt er ook niets van. Vaak betekent het alleen "ik heb trek", want honger kan ze onmogelijk hebben. En als ik haar dan wat eten geef, likt ze slechts de saus van de brokjes af. De rest van het eten is voor Guusje en Meis die het restant mogen opeten. Rangen en standen, je kent dat waarschijnlijk wel. Toots krabt achter haar oor en dan gebeurt het weer. Alleen nu aan de andere kant van de woonkamer. Achter het TV-meubel vandaan schiet een zwartachtig bolletje richting de boekenkast om daar achter te verdwijnen.
Toots springt op, slipt met haar donzen voetjes over de plaveizen, om vervolgens bij de boekenkast neer te ploffen. Haar reusachtige staart zwaait heen en weer. Als zij aandachtig het plaats delict bestudeert komt Meis haar assistentie verlenen. Beiden zoeken en besnuffelen uitgebreid de omgeving van de boekenkast. Het muisje met kamikazeachtige trekjes, dat kan niet anders met drie poezen in huis, was zich hoogstwaarschijnlijk aan het ravitailleren. Aan de andere kant van het TV-meubel woont namelijk, in een hokje, het konijn die naar de naam Ferry luistert, althans dat denken we dat het luistert.

Ferry liep enige jaren geleden aan de overkant van de straat. Bij toeval zag ik hem lopen en riep mijn vrouw met de mededeling 'volgens mij loopt daar een konijn.' Oh, sprak zij en spoedde zich naar de keuken om zich naar buiten te begeven. Ik riep haar nog achter na 'neem een worteltje mee' waarvan ik wist dat er een paar in de koelkast lagen. Zo gezegd zo gedaan en weldra kwam mijn vrouw weer binnen met een groot konijn in haar armen. 'Snel een hokje, riep ze, er staat er nog wel een op zolder.' Dit is nu de reden dat er bij ons thuis er een konijn woont. Het is welbekend dat een konijn vegetarisch is, maar ook muizen houden van zo'n heerlijk hapje konijnenvoer. Vandaar dus dat het kamikazemuisje drie poezen trotseerde.
Ondertussen wachten Tootsie en Meis bij de boekenkast hopende dat het muisje zich nog eens zal manifesteren. Poezen kunnen enorm geduldig zijn, zij het dat er enig gevaar in schuilt dat ze tijdens het geduld uitoefenen wel eens in slaap kunnen vallen. Ook onderschatten ze de intelligentie van het muisje, dat achter de boekenkast doorloopt en aan de andere kant op een holletje het huis verlaat, elders nagenietend van de heerlijk maaltijd die het genoten heeft.

Ik heb het muisje niet meer gezien in huis. Het is natuurlijk heel goed mogelijk dat het muisje zonder vrees toch ten prooi is gevallen aan ons Guusje, die op het tijdstip van de ontvreemding van het konijnenvoedsel zich buiten in de tuin bevond. Wellicht heeft het pientere kamikazemuisje zich misrekend. Hij had niet drie, maar slechts twee poezen geteld.