Johanna van der Put-Beijnon, haar dochter Annemarie (10) en ik Paul (22), enkele jaren na onze aankomst in Nederland (1946). We woonden eerst in bij 'tante Troel', die haar villa aan de Haagse Sportlaan op last van de Duitsers moest verlaten. Deze stijlvolle Indische dame treurde nooit over haar huisuitzetting, ieder familielid dat uit Indië naar Nederland vluchtte, was bij haar hartelijk welkom. "Wij horen bij elkaar," zei ze dan en richtte, hoewel zij nauwelijks kon koken, altijd wat zij noemde een "armeluisfeestje" aan, waarbij zij de aardappels met liefde in haar oven liet aanbranden.